Kunst op wielen: de wedergeboorte van een Talbot-Lago T14 LS

• 
• 
• 
• 
• 
• 

Het merk Talbot-Lago roept altijd gevoelens op. Eerder spraken we al over de uitzonderlijke prestaties van deze Franse schoonheden, maar minstens zo belangrijk is hun esthetiek. Vooral dat laatste speelt een rol bij de auto die onlangs werd aangeboden na een sympathieke, zorgvuldig uitgevoerde restauratie. Niet het uiterlijk, maar juist de techniek werd volledig onder handen genomen. Aangeboden door Real Art on Wheels is deze Talbot-Lago letterlijk — én figuurlijk — kunst op wielen.

En ja, ook deze Talbot-Lago T14 2500 LS heeft zijn sporen verdiend op het circuit. In 1970 nam hij deel aan de legendarische Coupe de l’Âge d’Or op Montlhéry, waar hij succesvol finishte. De letters “LS” staan niet voor niets voor Lago Sport.

Voor de lezers van PostWarClassic.nl behoeft het merk Talbot-Lago weinig introductie. De auto’s combineerden een gracieuze elegantie met pure sportiviteit — een samensmelting van Franse verfijning en technische bravoure. Toch waren de jaren na de Tweede Wereldoorlog moeilijk. De markt voor exclusieve auto’s kromp drastisch, en in 1953 werd in Frankrijk een extra belasting ingevoerd op grotere motoren (chevaux fiscaux, op motoren boven 2 liter), die voor merken als Talbot-Lago bijna funest was.

Als redmiddel introduceerde men de T14 LS — een terugkeer naar mechanische kracht, sportieve wegligging en tijdloze elegantie. De carrosserie werd ontworpen door Carlo Delaisse van Letourneur et Marchand, destijds een van de meest vooraanstaande Franse carrosseriebouwers. Maar de tijden veranderden: financiële druk dwongen Talbot-Lago om werk in eigen huis te doen. Voor Letourneur et Marchand betekende dat het begin van het einde, mede ook door de opkomst van zelfdragende carrosserieën; kort daarna viel het doek voor het atelier. De carrosserie van dit specifieke exemplaar werd dan ook in eigen beheer gebouwd door Talbot-Lago.

Onder de lange motorkap ligt een 2,5-liter viercilinder met vijf hoofdlagers, dubbele bovenliggende nokkenassen en dubbele Zenith 32-millimeter carburateurs. Met zijn 120 pk was dit destijds een indrukwekkende krachtbron. De aandrijving verliep via een Pont-à-Mousson-vierversnellingsbak, of — zoals bij de duurdere versies — een volledig gesynchroniseerde vierversnellingsbak van ZF.

Volgens overgeleverde bronnen werden van de T14-serie slechts ongeveer 54 exemplaren gebouwd, waarvan slechts acht in LS-specificatie tussen 1955 en 1959. De hier aangeboden auto is een van die uiterst zeldzame T14 LS-modellen uit 1957. Volgens de bouwstaat werd hij afgeleverd aan M. Paul Damiron en was dit het op één na laatste LS-chassis dat de fabriek verliet. Bovendien werd hij geleverd met de exclusieve ZF-versnellingsbak.
Bij aflevering kreeg de auto het Parijse kenteken “4020 FS 75”, geregistreerd op 9 januari 1957. Latere eigenaren zijn nauwkeurig te traceren: in 1958 Lucien Charuet, in 1962 Alberto Bernard, en in 1969 Mr. Fromentin, die de Talbot-Lago verwierf voor 5.500 Franse francs — een bedrag dat toen al aanzien wekte.

Op 3 mei 1970 verscheen de auto met startnummer 28 aan de start van de Coupe de l’Âge d’Or in Montlhéry, waar hij als zevende eindigde in zijn klasse. Uit facturen uit het begin van de jaren zeventig blijkt dat de auto werd onderhouden bij de befaamde Talbot-specialist Georges Grignard, waar op 24 juni 1971 een kilometerstand van 71.962 werd genoteerd. Kort daarna lijkt hij te zijn stilgezet: toen de huidige eigenaar hem in maart 2022 aanschafte, stond de teller op slechts 72.035 kilometer.

Daarmee begon een nieuw hoofdstuk. De restauratie richtte zich volledig op de techniek: motor en ZF-versnellingsbak zijn volledig gereviseerd, de elektrische installatie is vervangen met correct materiaal, en het interieur — nog in prachtige originele staat — is zorgvuldig geconserveerd. Nieuwe banden en remmen maken de auto weer veilig rijdend. In totaal is er de afgelopen jaren meer dan €150.000 in geïnvesteerd.
Belangrijk detail: de auto is bewust níet tot concoursstaat herboren. Alleen de ongespoten delen van de motorkap zijn bijgewerkt; de rest bleef onaangeroerd. Volgens het Talbot-Lago-register is dit de laatste originele, en men vroeg de eigenaar het zo te behouden. En ja, zijn oorspronkelijke patina is behouden, waardoor authenticiteit en historie levend blijven. Mooier wordt het toch niet.

Deze Talbot-Lago T14 2500 LS is daarmee een toonbeeld van de juiste restauratiefilosofie: technisch perfect, historisch eerlijk en met een verhaal dat reikt van de late jaren vijftig tot aan de racecircuits van de jaren zeventig. Voor wie een intellectuele liefde koestert voor het merk, en waardering heeft voor historie, techniek en zeldzaamheid, is dit een kans die zich maar zelden aandient.

Voor meer informatie kunt u hier de advertentie vinden.

Plaats een reactie...