De partner voor reserveonderdelen

• 

Wat doe je als reserveonderdelen voor je geliefde klassieke auto steeds moeilijker te vinden zijn? Er zijn verschillende opties. Je kunt het weekend opofferen door naar een autojumble te gaan, urenlang in modderige velden door te brengen en hopen dat je voor een paar pond/dollar/euro dat verouderde onderdeel vindt dat je zo hard nodig hebt (wat je een enorm gevoel van eigenwaarde geeft). Je kunt ook net zo lang op internet surfen tot je het onderdeel in kwestie hebt gevonden - vaak in een afgelegen deel van de wereld -, het naar je laten opsturen, hopen dat het inderdaad het juiste onderdeel is en dat gebruiken (iets minder gevoel van eigenwaarde, maar nog steeds behoorlijk goed). Je kunt ook een gloednieuw onderdeel bestellen bij één van de vele gespecialiseerde bedrijven die nu zeldzame onderdelen voor klassiekers reviseren en verkopen (niet zo goed).

Maar er is nog een vierde manier. Je kunt alle bovenstaande problemen gewoon overwinnen door een tweede (donor)auto te kopen en die te houden voor het geval er iets misgaat. We hebben het vaker gezien en afgelopen weekend zagen we er nog één. De tank van onze projectauto moest gelast worden en dat is geen alledaagse klus voor een alledaagse lasser. Uiteindelijk vonden we een vakman van het oude type die er graag voor wilde zorgen. Zijn werkplaats was er één die niet meer bestaat in het dagelijkse autolandschap, meer die van een klassieke smid met in elke hoek het bewijs van zijn ouderwetse lascapaciteiten. Er bestond geen twijfel over dat deze man niets moest hebben van moderne spullen in de breedste zin van het woord. En dus reed hij in een Peugeot 304 pick-up als dagelijkse auto. Niet die in zijn voortuin, die langzaam overwoekerd werd door klimop en hier te zien is. Dat was de donorauto, voor het geval er iets kapot zou gaan aan zijn dagelijkse chauffeur... Geweldig.

Woorden en foto Jeroen Booij

Plaats een reactie...