Een onconventionele revolutie: Jowetts ontwerp zet de directiesedan op zijn kop

• 
• 
• 
• 
• 
• 

Er bestaat brede overeenstemming dat veel auto’s uit de directe naoorlogse periode kampten met inconsistenties. Jowett Cars, een eerbiedwaardig merk gevormd door schaarste, was niet immuun voor de groeipijnen van een nieuw tijdperk. Door echter afstand te nemen van conservatieve, verouderde ontwerpen, trachtte het bedrijf uit Bradford zijn imago te vernieuwen met een directiesedan die aansloot bij moderne smaak.

In 1947 werd de Javelin gelanceerd. Het ontwerp, onmiskenbaar van zijn tijd, was van de hand van Gerald Palmer, later bekend van de Vauxhall Victor. Palmers bolvormige zelfdragende carrosserie betekende een duidelijke breuk met de fragiele vormgeving van alledaagse vooroorlogse auto’s. Briggs Motor Bodies in Doncaster verzorgde de carrosseriebouw. De uit geperst staal vervaardigde constructie met geïntegreerd boxchassis omvatte geïntegreerde koplampen en een sterk hellende voorruit—naar verluidt een primeur voor een Britse productieauto—en markeerde Jowetts stap richting moderniteit.

Kopers van vroege PB-modellen uit 1947 konden rekenen op een ruim interieur, met keuze uit stoffen of lederen bekleding, een aan de stuurkolom gemonteerde versnellingspook en een royaal bemeten stuurwiel. Wie echter een walnotenhouten dashboard wenste, moest uitwijken naar de luxere “de luxe”-uitvoering.

Ook technisch brak de Javelin met conventies. De 1.486 cc kopklep boxermotor met vier cilinders was horizontaal tegenovergesteld geplaatst, wat meer ruimte in het interieur mogelijk maakte zonder de totale lengte te vergroten. Deze opzet had ook nadelen, met name wat betreft toegankelijkheid. Routinewerkzaamheden zoals het vervangen van bougies konden het demonteren van de voorwielen vereisen. Desondanks leverde de motor een karakteristiek geluid en betrouwbare prestaties, met een comfortabele kruissnelheid van circa 130 km/u.

Productiekeuzes zouden de vooruitgang eveneens belemmeren. Vroege exemplaren waren uitgerust met versnellingsbakken van Henry Meadows uit Wolverhampton, maar Jowett haalde de productie later in eigen huis. Hoewel men niet onbekend was met transmissietechniek, bleek de overgang kostbaar en leidde deze tot knelpunten, waardoor half afgemonteerde auto’s op de productielijn bleven staan.

Hoewel de Javelin indruk maakte met zijn torsiestaafvering en volledig hydraulische remmen—destijds nog ongebruikelijk—was hij niet zonder gebreken. Aanhoudende problemen met de krukas beperkten de prestaties en betrouwbaarheid. In combinatie met productieproblemen en na de overname van Briggs Motor Bodies door Ford, stopte Jowett in 1953 de productie.

Toch verdween de Javelin niet geruisloos. Een foto uit 1953 toont twee exemplaren tijdens de Tulpenrally. Dat jaar namen meerdere Javelins deel, waarbij Hugo van Zuylen van Nijevelt en Frans Eschauzier de eindoverwinning behaalden in een privé-ingeschreven auto.

Het abrupt einde van Jowett liet een van de meest innovatieve directiesedans uit de naoorlogse periode achter. Het is dan ook geen verrassing dat de Javelin onder liefhebbers is uitgegroeid tot een favoriet—een echte klassieker, ondanks zijn onmiskenbare eigenaardigheden.

Tekst door Alexander Simmons-Miller

Plaats een reactie...