Onderzoek naar Reichmann, de Nederlandse rallyrijdende tapijtmagnaat

• 
• 

Vele jaren geleden slaagde een bekende Nederlandse handelaar in klassieke auto's erin om een intrigerende auto met een al even intrigerende Nederlandse stamboom terug te brengen naar zijn thuisland. Het was een Talbot-Lago Grand Sport met carrosserie van Pennock uit Den Haag. De Grand Sport had op dat moment 45 jaar van zijn leven in de Verenigde Staten doorgebracht, maar was oorspronkelijk besteld voor rally's door een rijke Nederlander, althans dat dacht men. Er was alleen één probleem: niemand leek te weten wie die man was geweest.

De 'Pennock-Lago' zou ook te zien zijn geweest op de Autosalon van Amsterdam in 1952, maar ik kon daar toen geen fotografisch bewijs van vinden. Deze foto, nieuw voor mij, kwam pas onlangs boven water en wat een mooie foto is het. Zoals ik in 2007 meldde: "Weinig mensen wisten toen wie de eigenaar was en door de jaren heen bleef zijn identiteit een mysterie." De Nederlandse nummerplaat die hij nog steeds droeg in de VS (SX-17-58) gaf geen andere informatie dan dat hij was uitgegeven in 1955, net nadat de eerdere provinciale nummerplaten waren afgeschaft. De plaat die we hier zien (HX-38492) is inderdaad een oudere provinciale plaat.

Uiteindelijk onthulde een lange nacht snuffelen in oude tijdschriften het antwoord waar ik op hoopte. De auto stond in al zijn pracht en praal aan de start van de Tulip Rally 1952 (foto twee). Een startnummer was niet goed zichtbaar, zeker niet door de korrel van het tijdschrift, maar een blik op de startlijst van dat jaar onthulde dat hij nummer 150 was in de rally. Met een Jaguar met startnummer 149 en een Aston Martin met startnummer 151 en beide ook duidelijk zichtbaar op de foto, was er geen twijfel meer mogelijk.

De eigenaar bleek een zekere meneer Reichmann te zijn en ik kwam erachter dat hij een tapijtfabrikant uit Noord-Holland was. Ik herinner me zelfs dat ik de plaats van zijn voormalige fabriek bezocht, maar daar niets vond. Ik schreef: "Van Reichmann is nooit meer iets vernomen na zijn rallyavontuur in 1952. Sommigen zeggen dat hij naar de gevangenis is gestuurd, maar het gerucht gaat ook dat hij naar Amerika is gegaan."

We gaan 16 jaar verder en onderzoek naar mensen is een stuk eenvoudiger geworden, en met de nieuw gevonden foto van Reichmann's Lago is het leuk om het nog eens te proberen, nietwaar? Nou, nou... We ontdekken dat Reichmann eerder had deelgenomen aan de Monte Carlo Rally's van 1949, 1950 en 1951 in een Bentley. In de rally van 1950 was zijn vrouw de bijrijder. Hij nam die auto ook mee naar races op het circuit van Zandvoort. In 1950 deed hij mee aan de Tour des Alpes met een Talbot-Lago - mogelijk deze auto zonder Pennock-carrosserie. We vinden ook aankondigingen van de geboorte van kinderen in de familie Reichmann en over Mijnheer Reichmann's afstuderen in het verleden. Jeetje.

Na 1952 lijkt het er echter op dat Reichmann zijn interesse in de autosport verliest. Zijn naam ontbreekt in latere automagazines, maar hij verschijnt wel weer elders in de nationale kranten. In juli 1952 werd hij ontslagen bij zijn eigen tapijtfabriek door zijn broer, die zijn positie overnam. Het 300-koppige personeel was echter niet blij met de coup en organiseerde een zogenaamde zitstaking. Het was ook effectief, want Reichmann maakte een maand later, in augustus, een comeback, terwijl zijn broer nu op veilige afstand bleef. De fabriek haalde in 1953 opnieuw de krantenkoppen toen het als eerste in Europa nylon introduceerde in de tapijtproductie. Reichmann moet een gelukkig man zijn geweest.

Hier komt de wending: in 1956 keerde het tij. De Amsterdamse rechtbank stuurde de 51-jarige Reichmann voor een jaar naar de gevangenis. De reden: het stelen van tapijten uit zijn eigen fabriek ter waarde van 170.000 gulden. Het artikel vermeldt ook dat hij naar zijn thuisland Duitsland was gevlucht, waardoor het onduidelijk is of hij toch achter de tralies heeft gezeten. Eindigt het hier? Nee. Het lijkt erop dat onze man Reichmann hoe dan ook terugkeerde naar Nederland, want in de jaren zeventig richtte hij nog een tapijtfabriek op in het oosten van het land. Die ging failliet in 1975 en daar eindigt het spoor. Voorlopig althans...

Woorden: Jeroen Booij; foto: archief

Plaats een reactie...