De Mille Miglia 2024

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Update dag 5: Finish in Brescia

De dagen zijn zo snel voorbij gegaan - het is alweer de laatste dag van de 2024-editie van de Mille Miglia. Het lijdt geen twijfel dat de Italianen hun rijke auto-erfenis levend houden. Ook vandaag zijn er langs de hele route weer gepassioneerde Italianen te zien, wat het naar mijn mening de "Mooiste race ter wereld" maakt. Dat is, natuurlijk, naast de delen van de route die door de heuvels en bergen slingeren met de prachtige uitzichten en de historische stadjes, vrolijk versierd met vlaggen voor de festiviteiten.

Langs de oevers van het Gardameer zitten de terrassen bomvol en wachten op een tafeltje zou ik niet aanraden. Iedereen lijkt het erg naar zijn zin te hebben en met de muziek die door de lucht zweeft, is het een geweldig feest! De autoclubs zijn ook in groten getale komen opdagen.

Het feit dat ik nog steeds handsignalen geef bij het nemen van een bocht en niet met 100 m.p.h. over de rotondes rijd, geeft aan dat ik nog veel moet leren. Voor ons gaat het niet zozeer om de wedstrijd (we zijn 229e geëindigd) maar veel meer om de hele ervaring, en zelfs alleen maar om het uitrijden van de route...

...en dat hebben we gedaan! We zijn terug in Brescia. Na alle auto's op volgorde van hun startnummer te hebben gezet, rijden we nu in konvooi naar de Viale Venezia waar we een fles Villa Trasqua wijn krijgen en op het podium worden de medailles om onze nek gehangen.

We hebben bewezen dat het mogelijk is om de Mille Miglia te voltooien in een Sunbeam uit 1926 (nummer 27) zonder serviceteam! Zoals sommigen van jullie in de commentaren hebben vermeld, moet je altijd het meest essentiële gereedschap en wat onderdelen bij je hebben. Ik twijfel er niet aan dat we allemaal liever tussen de klassieke auto's rijden dan kilometers achter een ondersteunings- en/of assistentiewagen. Nog erger zijn die met aanhangers, want ik heb er nog niet één gezien die zich gedroeg op een manier die bevorderlijk is voor vlot rijden. Ik realiseer me dat niet alle auto's ruim genoeg zijn voor elk gereedschap of reserve, en niet alle chauffeurs en navigators zijn deskundige monteurs, dus de "pitstops" langs de route zijn een geweldig idee.

Het is alleen zo onnodig om een moderne auto met zeven jerrycans benzine te hebben. Stop gewoon bij de benzinestations en vul je auto zelf bij. Dat maakt het toch veel leuker. Maar goed, genoeg daarover gezegd.

Het was een absoluut geweldige ervaring - eentje om af te vinken van mijn must-do lijst. Ik wil Michel bedanken als geweldige copiloot. We hebben zo'n leuke en plezierige tijd gehad en door afwisselend te rijden en te navigeren heb ik kennis opgedaan over alle aspecten van de Mille Miglia. Onze dank gaat ook uit naar onze ondersteunende familie, de organisatoren, het Villa Trasqua team, Niko Bloemendaal voor de prachtige foto's die hij heeft gemaakt, de polizia die ervoor heeft gezorgd dat alles zo soepel mogelijk verliep, en niet te vergeten de mensen die over de hele route het beroemde rode pijltjesbord ophangen, waardoor de navigatie lekker makkelijk is.

Maar bovenal willen we de mensen langs de route, jong en oud, bedanken voor hun gepassioneerde deelname aan de geest van het evenement. Laten we de geschiedenis levend houden!

Ondertussen horen we in Brescia dat het feest nog steeds doorgaat...

Mille saluti,
Morris

-----------------------------------------------------------------

Update dag 4: volle pleinen en straten, wat een geweldige sfeer

Opnieuw een vroege start vandaag, om Rome te verlaten voor een 550km lange rit naar San Lazzaro di Savena. Maar dat was het waard, want wat een geweldige route hebben we opnieuw afgelegd en wat is Italie toch een prachtig land vanuit een klassieke, open auto. We hebben wederom genoten. Van de vele heuvels, de olijfbomen langs de kans van de weg, de romantische stadjes en de prachtige vergezichten

Wij waren niet de enige te zijn die aan het genieten was. Het leek wel alsof iedereen vandaag vrij was om de Mille Miglia te bekijken, het was overweldigend. Overal langs de kant van de weg stonden mensen, sommige heel fanatiek met de deelnemerslijsten. Nummer 27, check. Opzoeken en afvinken. Er zaten mensen onder een boom op een picknickkleed, sommige vanuit de achterbak van een bestelauto of gewoon vanuit hun stoeltje aan de zijkant. Het was een geweldige sfeer!

De competition and time trials waren voornamelijk over droge onverharde paden, wat de nodige stofwolken opleverde. Grote stofwolken, wat ongetwijfeld mooie plaatsen heeft opgeleverd.

En dan kwam Siena, de plek waar voorgaande jaren de geweldige foto’s waren gemaakt tijdens de lunchstop. Ik ben er al vaker geweest om te kijken en het is prachtig. Echter er doorheen rijden is van een hele andere dimensie, genieten en spannend tegelijkertijd. Er waren zoveel mensen, er was bijna niet door te komen. Mensen struikelden over elkaar heen, in de kleine straatjes rond het historische plein. En hoewel het dit jaar geen lunchstop was, bleek het toch een kleine stop te zijn en was de historische binnenstad weer uitgedost met het tricolore tapijt; magisch!

Er was echter niet veel tijd om te genieten want na 5 minuten moest er al weer gereden worden; naar Prato. De paar mensen die vandaag geen vrij hadden genomen, kwamen nu uit werk de most beautiful race in the world kijken. We werden warm onthaald in dit prachtige dorp.

De zon ging onder als we nog 50km moeten afleggen, het werd donkerder en donkerder tot we de finish bereikten. Nog een laatste rondje door een overvolle stad en tijd voor een glaasje. Wat hebben we genoten, iedereen bedankt die is komen kijken en voor deze geweldige sfeer heeft gezorgd. Morgen de laatste dag, met de finish in Brescia. Hopelijk tot dan!

-----------------------------------------------------------------

We zijn in Rome!
Na een welverdiend biertje, als je het mij vraagt, een nieuwe update over de derde dag van de Mille Miglia 2024. We zijn in Rome! Oftewel, halverwege de route!
De auto, een 1926 Sunbeam Super Sports, heeft tot nu toe geweldig gepresteerd. Behalve een paar nieuwe bougies, gaf hij geen verkeerde klap.
Vanochtend was onze start om 6.08, aangezien we nummer 27 zijn. Hoewel vroeg, staan er overal langs de kant al veel mensen langs de kant van de weg. Het is geweldig om te zien. Van alle leeftijden, en verschillende types mensen vanuit allemaal landen (niet enkel Italie) komen samen om de auto’s en deelnemers toe te juichen, te zwaaien, met vlaggetjes te zwaaien. En tegelijkertijd vele, vele, vele foto’s maken.

Glooiende heuvels in plaats van bergen maken de route makkelijker om te rijden dan de dag ervoor. Het blijft een adembenemende route, hoewel het rond steden vaak erg druk is, pure chaos. Iets wat mij al was verteld dat elk jaar het geval is, dus ik was een soort van voorbereid. Ook over de politie-escortes was ik verteld, echter dat het met zo’n hoge snelheid ging niet. Kort aansluiten was (bijna) niet mogelijk op een veilige manier, met al het normale verkeer. En als er dan een gat ontstond, ‘vloog’ daar een andere deelnemer tussen. Een beleving zullen we maar zeggen, dat onze adrenaline oppompte na 14 uur rijden.
En toen arriveerden we in Rome; kruispunten afgesloten raceden we langs het publiek de stad in, over het podium met als toegift een rondje door de stad achter de Polizia, langs het colluseum. Een goede afsluiting een van een mooie maar wel lange dag. Proost!

-----------------------------------------------------------------

Dag 2: via de wolken naar de zee
Wat een geweldige route vandaag! Eerst door het prachtige Toscane en door de magische bergen. De ochtend kan zeker beschreven worden als uitdagend, waarbij de combinatie van regen en slecht werkende ruitenwissers ervoor zorgde dat we vooral over de zijkant van de auto hingen. En hoewel het zeer slecht zicht was, was deze trip door de wolken bijna buitenaards. Het was schitterend.
De wijze van afdaling was om de Sunbeam in een lage versnelling te plaatsen, om oververhitting van de remmen te verkomen, en gewoon lekker te rollen met het borrelende geluid in de uitlaat en genieten van het prachtige Italiaanse landschap.

Het woord van de dag is ‘ haarspeldbocht’, of het ons favoriete woord is zal ik maar niet zeggen maar u zult begrijpen hoe ik erover denk; met een tourer met een lange wielbasis en de draaicirkel van een binnenschip. 
Ja, het was een goede workout en mijn armen moesten werken. Maar dit is autorijden met volle teugen en ik heb er elke seconde van genoten. Videobeelden volgen binnenkort.

Toen we op de top van de bergen aankwamen hadden we een prachtig uitzicht, waaronder de volgende stopplaats, Genova. Alwaar we later vele Italiaanse delicatessen geserveerd zouden krijgen.

Het weer was niet te voorspellen, zeer afwisselend wat resulteerde in het opsmeren van zonnebrandcrème, dat kort daarna door de regen er weer afspoelt, smeer je het weer op, spoelt het er weer af en dit continu... het was gedurende de hele dag al duidelijk wie er in een open auto reed en wie niet... inclusief ikzelf. Resulterend in 2 witte banen op mijn bovenbenen van het stuur... oeps

De laatste etappe van vandaag was naar Viareggio, de langgerekte badplaats. De finish was in het meest zuidelijke deel van de Viale Europa en dat was merkbaar aan het drukke verkeer. Helaas veel oponthoud maar de finish maakte alles goed. Vele enthousiastelingen, inclusief mijn familie, stonden ons op te wachten. Een prachtige afsluiting van een een geweldige dag.

Mille saluti,
Morris

--------------------------------------------------------------------------

Dag 1 - een natte start

Na de afgelopen jaren met het gezin naar Italië te zijn geweest om naar de MM te kijken, was het nu mijn beurt om het zelf te proberen en te ervaren. Een geweldige kans waar ik heel dankbaar voor ben.

Stromende regen op weg van het Mille Miglia museum naar de startopstelling. Maar op het moment dat we over het podium rijden, begint het avontuur pas echt en begon de zon te schijnen. En alle maanden van voorbereiding en papierwerk leken snel voorbij.

Je kunt echt zien dat ik een starter ben. En ik moet zeker wat meer ballen krijgen - maar hoe noem je dat als je als vrouw achter het stuur zit? Het lijkt erop dat hoe vaker je hebt meegereden, hoe meer je 'eigenaar' wordt van de weg? (Of dat denk je tenminste.) Erg arrogant, en het kan je vaak geen reet schelen. Soms kun je 'normaal' verkeer passeren met politiebegeleiding. Maar er zijn er ook die de file voorbij rijden en gewoon bidden voor het beste.

Het bleef maar regenen, en tegen de tijd dat we min of meer waren opgedroogd door de zon en de wind begon het weer .... te regenen, maar ach dat hoort allemaal bij het avontuur/plezier(?) toch? Hoewel je in Italië meer aan mediterraans weer zou denken.

De route was maar zo-zo maar de mensen langs de kant van de weg, meestal in steden zwaaien (met vlaggen) zo enthousiast en er zijn wel duizend foto's gemaakt.

Het enige wat ik echt niet begrijp zijn de 'volgauto's'. Wat is de definitie van 'support cars', geven ze ook mentale steun!? Door voor de klassiekers met knipperlichten de weg vrij te maken of het liefst erachter (en voor ons) een beetje zenuwachtig te manoeuvreren...terwijl er 3 auto's tussen zitten. En dan beginnen te duwen... Ik begrijp dat ze misschien gereedschap en reserveonderdelen bij zich hebben, maar kom op jongens..... heb je echt een ondersteuningsteam nodig om het dak op de auto te zetten????

Mille saluti,
Morris

--------------------------------------------------------------------------

De zon schijnt, glazen vol ijskoude verfrissingen worden vrolijk tegen elkaar geklinkt en versgesneden plakken sissende pizza vullen het Piazza della Vittoria met een warme en uitnodigende geur. Overal op het plein staan Alfa Romeo's van allerlei soorten schijnbaar willekeurig opgesteld, hun sierlijke schoonheid in contrast met de grimmige strengheid van de architectuur uit het fascistische tijdperk. Het geluid van gelach van bezoekers en bestuurders weerklinkt in de lucht. Vlaggen versierd met de beroemde rode pijl wapperen in de wind. Dat kan maar één ding betekenen: de Mille Miglia is terug en heel Brescia is in de ban. Gistermiddag om 18.00 uur werden de auto's en deelnemers gezegend door de paus en vandaag, 11 juni, is de officiële start van de race vanaf Viale Venezia. Zoals altijd belooft het een geweldig spektakel te worden.

Het PreWarCar.com- en PostWarClassic.com-team zal weer aanwezig zijn en dit jaar neemt de elegante Morris - Mrs. PreWarCar - het stuur voor de historische tocht van duizend mijl.

Gedurende de week zullen we proberen om waar mogelijk fotografische updates te geven, dus houd deze pagina's in de gaten.

Het programma

Vandaag zal de route na de start om 12.30 vanuit Brescia , via Bergamo, Novara en Vercelli naar Turijn gaan. Woensdag om 7.00 wordt er weer gestart om richting het zuiden te rijden, door de Langhe regio, via Acqui Terme naar de lunch in Genua. Via de kustlijn zal uiteindelijk gefinished worden in Viareggio, vlak voor Pisa. 

Donderdag zal het meest zuidelijke punt bereikt worden, als via lucca en de lunchpauze in Castiglione della Pescaia, Rome bereikt wordt en via het magische Collosseum het rijdende museum arriveert bij één van de meeste elegante straten van de stad; de Via Vittorio Veneto.

Na dit hoogtepunt wordt de dag erna vroeg in de morgen de terugweg weer ingezet en  rijden de teams naar Orvieto en vervolgens naar Solomeo, waar de lunch plaatsvindt. Na de pauze gaat het verder naar Siena, Prato en de passen Futa en Raticosa, die voorafgaan aan de aankomst in San Lazzaro di Savena (Bologna).

Op de laatste dag, zaterdag 15 juni, komt de route langs Ferrara, Bovolone en Villafranca, vervolgens langs het Gardameer met de Valtenesi en Salò om te finishen op de Viale Venezia in Brescia met een groots feest.

Foto's

Dankzij het Villa Trasqua team kunnen we gebruik maken van de foto's gemaakt door de welbekende Niko Bloemendal van Bloemendal Fotografie. Naast zijn foto's hebben we onze eigen camera meegenomen en een paar mooie plaatjes geschoten van wat wij denken dat de sfeer van het evenement heeft vastgelegd. En krijgen we enkele foto's vanuit de organisatie toegestuurd. Veel plezier!

Plaats een reactie...