Uit de toon? Singer's noodlottige experimenten met glasvezel

• 
• 
• 
• 
• 
• 

Singer leek iets goeds op het spoor te zijn met de Roadster. De Roadster werd gelanceerd in 1939, dit werd echter onmiddellijk onderbroken door de oorlog. De productie werd hervat in 1946 en duurde tot 1955, wat geen slechte reeks was als je bedenkt dat hij er tegen die tijd een beetje gedateerd uitzag. Hij bleek echter aantrekkelijk voor de Amerikaanse markt met zijn stereotype Engelse en bijna overdreven schijnuiterlijk, wat een geluk bij een ongeluk was aangezien het naoorlogse herstel van de Britse auto-industrie afhankelijk was van overzeese export.

Vroeg of laat wist Singer echter dat het moest moderniseren en in 1953 onderzocht het de mogelijkheden om het Roadster-chassis te voorzien van een modern, omhullend koetswerk. Er werd een vrij chic prototype gemaakt, dat op de een of andere manier werd omgetoverd tot de SMX, een onooglijk klein autootje dat onherroepelijk werd geschrapt nadat er ongeveer 10 waren gebouwd. Ondanks het feit dat de SMX nooit een verkoopsucces werd, was hij wel innovatief door het gebruik van een carrosserie van glasvezel, wat toen nog min of meer onbekend was in de Britse auto-industrie.

Het idee voor de SMX werd toegeschreven aan Bill Vaughan, de enige Amerikaanse distributeur van Singer die eerder al een Glasspar carrosserie voor een Roadster had besteld en tentoongesteld op de International Sports Car Show van 1952, maar zijn inspiratie kwam van een man genaamd Perry Fuller, die een van de vele Amerikanen was die Singer Roadsters ombouwden met sportcarrosserieën van glasvezel, waarvan sommige er beter uitzagen dan andere.

We weten niet veel over Fuller of hoe betrokken hij was bij de auto-industrie, maar we vinden dit fragment in de editie van 23 april 1953 van het Amerikaanse tijdschrift Jet: Perry Fuller, voormalig consultant op het gebied van luchtvaartontwerp en Afrikaanse maskermaker [zijn ouders waren beiden van Afrikaanse afkomst], werd ingehuurd door Singer Automobile Company uit Engeland om de nieuwe glasvezelauto's van het bedrijf te restylen. De getalenteerde ontwerper werd aangenomen nadat hij op de National Sports Car Show in Manhattan's Grand Central Palace verscheen met een Singer-auto die hij zelf had vormgegeven. Fuller is de zoon van de bekende beeldhouwer Meta Warrick Fuller en wijlen Dr. Solomon Fuller, een bekende hersenchirurg uit Boston.

Het vreemde is dat de naam Fuller in geen enkel dossier van het bedrijf Singer wordt genoemd. Wat is er precies gebeurd? Dat weten we niet, maar we weten wel dat er een foto van Fuller's glasvezelspecial verscheen in een Amerikaans tijdschrift waarin hij werd aangekondigd als de nieuwe Singer SM Roadster. Bill Vaughan heeft minstens één keer met de auto geracet (en is gecrasht), waarna zijn prototype, de 'pre-SMX', die veel leek op Fuller's auto maar dan wat opgeknapt om hem esthetischer te maken, op het toneel verscheen.

We hebben maar één foto van de 'pre-SMX' gezien en we kunnen hem niet vinden op internet, maar onderzoek door de Canadese Singer-historicus Peter McKercher leidde hem tot de conclusie dat de Fuller Special en Vaughans pre-SMX in feite één en dezelfde auto waren.

Helaas is er van geen van beide auto's een spoor bewaard gebleven en is er niets bekend over wat er na 1953 met de auto's is gebeurd. Het is allemaal erg mysterieus, maar misschien kan één van jullie lezers ons meer vertellen.

Woorden: Zack Stiling; foto's afkomstig van Undiscovered Classics

Plaats een reactie...